برآمدن خبرها از پستوی اتاق به تیتر یک روزنامه ها و سایت های خبری  نشان از دعوای استخوان دار اصول گرایان برای سکان نشینی بر مسند مدیریت کلان استان است . تغییر ابوالقاسم عاصی از سمت استانداری این روزها یک امر حتمی جلوه داده شده و حتی کار به دعوای  چه کسی رییس شود؟، رسیده است. در بازخوانی پرونده عملکرد نه چندان قوی دولتمردان دولت نهم در یزد و منتهی شدن به انتخاب تغییر استاندار ، این روزها به یک نام با حاشیه زیاد برخورد می کنید، احمد عجمین، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد.

یکم: عجمین در مقام یک مدیر کل ، عملکرد به ظاهر ضعیف ارائه کرده است چراکه نارضایتی اصحاب فرهنگ و هنر استان از وی به مسئله ای تبدیل شده که این روزها تئاتری ها برای نکوهش عملکرد وی " مصاحبه مطبوعاتی" برگزار می کنند، کاری که هرگز در زمان مستی لولی وش گونه خود حتی به مخیله هم راه نداده و فقط در روزگار عسرت سراغ خبرنگاران را گرفته اند که شاید با حاشیه سالاری اندک مایه طعام بیشتری از آن خود کنند . اما این تمام ماجرا نیست، اصحاب شعر و ادب نیز این روزها نه از سر مشکلات مادی و مشکلاتی که همیشه با شب نشینی با  " مسئولین ذیربط" حل و فصل می شد، فراتر رفته اند بلکه بحث های خانگی خود و چه کسی اولی تر است؟، را به هیچ واهمه ای از بدنام شدن در جویبار قدرتمند رسانه ها جاری می کنند و این نشان از استحاله شدن جایگاه ادب در نزد ادیبان و هنرمندان این روزگار یزد شده است. تجربه ای تلخ که بی شک مقصر اصلی آن ، حاج آقا عجمین است که ادب را اینگونه به ورطه بازی های کلامی کشانده است.

 عجمین در مدت تقریبا یک ساله حکومت خود در ارگ فرهنگ و هنر یزد در قامت یک مدیرکل با آن همه تجربه فرهنگی  به انتظارات آنگونه که انتظار می رفت سر و سامان نداده و باید دید در اندک زمان باقی مانده از عمر دولت خدمت گذار ، چه ها که نمی کند.

دوم: او یک مرد سیاسی است، چه خواسته باشد که می خواهد یا نخواسته باشد که نمی خواهد، او سیاسی است چون رییس دفتر یک روحانی سیاستمدار و صدالبته علمی بوده است، پوشیدن عبای رییس دفتری آیت الله مصباح یزدی آنهم در زمانی که خاتمی دموکرات رییس جمهور ایران بوده است، هرگز معنای دیگری نمی دهد، چرا شیخ ارشاد به یزد آمد؟ سوالی است که احتمالا زمانی جوابش را خواهد داد. اینکه دفتر کار او در طبقه دوم  قدیمی ترین ساختمان اداری و رنگ و رو رفته بلوار دانشجو به اتاق نهان دیپلماسی تغییر کاربری داده و رونق از دفتر دو در استاندار یزد ربوده، تنها در همین بازوی آیت الله  بودن او ، خلاصه می شود .

عجمین بعد از عاصی آمد تا او را یاور باشد و نقش دوستانی بهتر از دوست را بازی کند،  ولی بی گمان رفتار غیر سیاسی این استاد دانشگاه، شاگرد حوزه  امام خمینی را، ناخوش آمد که اینچنین  استاندار یزد را روانه تخت بیمارستان کرد و هم اکنون بر سر جانشینی او لابی می گذارد،

دوستی او با شخصیت هایی همچون پروزیر داوودی، غلامحسین الهام و نزدیکی با چهره هایی چون، قاسم روانبخش، ابوترابی ها، ا و را صاحب قدرتی می کند که دیگر حتی نیازی به موافقت وزیر کشور برای بله گفتن به گزینه جدید استانداری یزد ندارد، هرچند هاشمی ثمره اینچنین خواهد کرد.

سوم: باید ابوالقاسم عاصی مذنب، روانه تخت گاه بیماری می شد تا به یاد آرد که می بایست در ابتدای مدیریت کلان، سهم دوستان داده شود چرا که در غیر اینصورت خود می ستانند چنانکه می ستانند، بی شک استان یزد تاوان دو سال غیر سیاسی بودن استاتدراش را به بدترین شکل خواهد داد و در زمان قحط الرجالی اصولگرایان یزدی، دست به انتخاب گزینه های دیگر گون زد.

اینکه سرانجام چه کسی صندلی خالی یک استاد دانشگاه غیر سیاسی را صاحب شود، باید یکی از این نام ها را سراغ بگیری: بختیاری فر، موسوی، پرهام و ...