همیشه بهره گرفتن از نام افراد و شخصیت ها در شرایط خاص کارساز بوده است، همه پذیرفته ایم که اگر فلانی معاون فلانی بوده باشد و فلانی هم مدیر با کارنامه درخشان و وجه عالی و تاثیرگذار، بی شک این معاشرت تحفه ای برای معاون داشته و او نیز در کنار نام فلان مدیر قرار گرفته و صاحب همان جایگاه می شود.

استفاده از چهرهای کاریزماتیک در تمامی موراد که یک طرف ماجرا مردم باشند، مفید است نمونه مهم و جالب تر ، انتخابات است. ­در انتخابات برای انتخاب کنندگان مهم است که منتخبشان که بوده و با چه کسانی حشر و نشر داشته و دارد و در اینجاست که کاندیدا می تواند نام چند شخصیت معتمد مردم را در کنار نام خود قرار دهد وصاحب رای ماراتن شود.

در یزد چند چهره کاریزماتیک وجود دارند که در انتخابات های گذشته برای برخی صاحب منصبان امروزی سودآور بوده اند.

آیت الله شهیدصدوقی، حاج غلامرضا فقیه خراسانی، سید جواد حیدری، مرحوم آیت الله خاتمی  و... نمونه های بارز آن هستند.

برای هرکدام مثال های زیادی و جالبی وجود دارد، اما این مطلب را تنها به  حاج غلامرضا فقیه خراسانی اختصاص می دهم . در انتخابات شورای های شهر سه کاندیدا، نام وی را در تمامی صفحات تبلیغات های متنوع خود گذاشتند و یکی موفق شد رای بالایی بگیرید.

در انتخابات دور ه اول مجلس هشتم هم فلان آقایی که رای هم نیاورد، ادعا کرده بود در اوان کودکی در خانه وی کار می کرده و از او کسب فیض کرده است.

دیگری در فلان شهرستان هم شبیه چنین توضیحی به مردم داده بود که تنه ما به تنه حاج غلامرضا فقیه خراسانی خورده و ما هم از فیض  او بی نصیب نبوده ایم.

این مطلب فقط گوشه چشمی یه این مصرع بود: یک شغل خفن در این نام نهفته است