شاید  مهدی آذر یزدی از جمله چهره های مشهور یزد در عرصه رسانه ها باشد، احساس می کنم برخی از شخصیت ها و حتی خبرنگاران به آذریزدی نوعی نگاه خاص دارند، نگاهی که بعضی مواقع رنگ ترحم می گیرد، دلایلی هم دارند که همه اش به آذر ، فعالیت هایش، شهرتش، وضعیت زندگی اش و شاید از همه مهمتر تنهایی اش برمی گردد. نمی دانم چرا من هرگز نخواسته ام با آذریزدی مصاحبه بگیریم، هرچند علی رغمی که در کودکی کتابهایش را نخواندم در این سن وبنابه ضرورت خواندم و کمی هم احساس شیرینی اش را حس کردم.

مهدی آذر یزدی هم مدام تکرار می کند تنها دغدغه اش همزبانی است و بی شک خودش هم معترف است که این تنهایی تقصیرکسی نیست.  

متاسفانه برخی از همکاران نیز تنها به دلیل مسائل خاصی سراغ آذر را می گیرند  که کار جالبی نیست. امیدوارم دیگر خبرنگاران با موضوع زندگی شخصی یک نویسنده سراغ آذریزدی نروند تا از این رهگذر تحفه ای نصیب خود کنند...

آذریزدی هم در مصاحبه نوروزی اش هم به صراحت می گوید که به تنها به دلیل "تنهایی" رفتن به آسایشگاه  کهریزک را از رییس جمهور می خواهد نه دلایل سیاسی و رفتارهای دولتی... شاید کهریزیک با آن دنیای متفاوت آدم هایش بهترین مکان برای تنهایی بابای قصه های خوب باشد.

پی نوشت: مصاحبه سایت جدید شهرزاد با مهدی آذریزدی تنهایی یک ابرمرد