نه از آن راه فرارای است نه  علاجی و نه علاقه ای به علاج.

آرام بگیر و لب خموش کن، شده کار ما، سیره ما،  راه ما .

 این عین گناه است، عين لذتی پوشالی است

مست می شوی در آبشخور این گناه با هزار حوریه رویایی اش. ننوشتن، نگفتن و نخوانیدنش در ما جا خوش کرده  رسوخ کرده، آن شده چون من که این شدم. 

پس:

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن...